دوست چه نيكو سروده : شير خدا شاه ولايت على * صيقلى شرك خفى و جلى روز احد چون صف هيجا گرفت * تير مخالف به تنش جا گرفت غنچهء پيكان به گل او نهفت * صد گل راحت ز گل او شكفت روى عبادت سوى محراب كرد * پشت به درد سر اصحاب كرد خنجر الماس چو بفراختند * چاك بر آن چون گلش انداختند غرقه به خون غنچهء زنگارگون * آمد از آن گلبن احسان برون گل گل خونش به مصلا چكيد * گفت چو فارغ زنماز آن بديد اين همه گل چيست ته پاى من * ساخته گلزار مصلاى من صورت حالش چو نمودند باز * گفت كه سوگند به داناى راز كز الم تيغ ندارم خبر * گرچه زمن نيست خبردارتر